AI is humanized compute
AI is geen nieuw domein, het is compute dat groot genoeg werd om te handelen. Behandel het als personeel: een brede junior, altijd binnen een accountability tree, met eigen papieren.
Notebook
Field notes, ideeën, opinies en af en toe een omweg — korte, praktische stukjes over netwerken, security, infrastructuur, de homelab en waar ik verder aan prutsel.
AI is geen nieuw domein, het is compute dat groot genoeg werd om te handelen. Behandel het als personeel: een brede junior, altijd binnen een accountability tree, met eigen papieren.
Het framework dat ik gebruik om infrastructuur beheersbaar te houden: vijf pillars op vier foundations, elke component een CI die aan de rest hangt.
Identity is de control plane voor wie en wat iets mag doen. De truc om het beheersbaar te houden: nest accounts in groups en roles, en pin nooit een permission op een user.
Een open-source identity stack afmaken met governance en privileged access, en waarom een AI coding agent het eindelijk goedkoper maakt dan CyberArk.
Een private CA als de enige SSH trust root: short-lived certs voor mensen (SSO+MFA), 10-minuten voor machines, en host certs die known_hosts TOFU killen.
Closed software heeft zijn plaats, maar engineer de exit. De lijn die telt: een moderate lock-in waar je uit geraakt, een super lock-in die je groei afgeblokt.
Wanneer een orchestrator-agent werk doorgeeft aan een sub-agent, geeft hij stilletjes soms een token mee dat veel meer kan dan die sub-agent zou mogen. Dit is het token-chain-risico, de Kagenti-blueprint van IBM en Red Hat, en een zero-trust-aanpak die je kunt draaien zonder je hele fleet naar Kubernetes te verhuizen.
AI implementeren is geen tool kopen. Het is een team samenstellen: expert in de taak, junior bij de beslissing. Wat dat doet met je hiring.
Token prices stevenen af op een real-cost reckoning. De uitweg is dezelfde als bij compute: eigen AI-baseline, burst voor de bleeding edge.
Defense-in-depth aan de homelab-edge met CrowdSec: bekende kwaadwillende IP's meteen geweerd, daarna leest een in-band WAF wat overblijft. En waarom het voorlopig bewust fail-open is.
Waar midPoint plus Authentik de Microsoft-identity-stack kunnen vervangen in een hybride Windows/Linux-omgeving, en waar niet. Een gedachte-experiment, geen build.
Ik heb uv afgetoetst aan ons alles-pinnen-dependencybeleid. Het past. En toch blijven we bij stdlib venv. Het waarom is interessanter dan het oordeel.
Een interne site die niet laadde, een resolver die niemand bevroeg, en de dead-IP-query die bewees dat een 'behulpzame' gateway stiekem mijn DNS beantwoordde.
Onze identity-agent koppelen aan een secrets manager zonder hem het hele koninkrijk te geven: read-only by default, functiescheiding, en writes die je echt moet menen.
Van een getypt verzoek tot een gated actie tegen een echt systeem, een wandeling langs de stack die Claude Code omtovert tot een vloot homelab-operators: de CLI, de gedeelde agent-core, de agents, hun skills, en de acties die ze uitvoeren.
Een simpele vraag (hebben onze agents MCP nodig?) die stilletjes uitmondde in een helderder beeld van skills, MCP-servers en de identity-laag die onder beide zit.
Een DNS-skill bouwen voor onze netwerkagent, en het twee-lagen-rechtenmodel dat onze zones verborg in het volle zicht.
Een autoritatieve interne resolver as code neerzetten: split-horizon, versleutelde upstreams, en het moment waarop de nieuwe DNS-box zijn eigen installer niet kon resolven.
Mijn agent leren om Docker-stacks binnen het beleid te updaten: inclusief de from-source gebouwde stacks die geen image hebben om te pullen.
De cloud-init-template bouwen waarvan elke VM een kloon maakt. En op de harde manier leren dat UEFI + cloud images + een seriële console je bootfouten verbergt.
De eerste fase verandert niets. Ze leest enkel de live toestand en bewijst hoe fout het plan al was. Discovery is de goedkoopste fase en de waardevolste.
De start van een gefaseerde infrastructure-as-code-herbouw van de homelab, samen met een AI-agent die het typewerk doet terwijl ik het oordeel houd.
De basisinstelling van vijf minuten die ik op elke nieuwe server toepas vóór hij ook maar in de buurt van een netwerk komt.
Segmentatie is niet zomaar een vinkje voor de enterprise. Zo splits ik één Proxmox-node op in veilige zones.
Een critical-auth VLAN zodat een dode RADIUS-server niet een hele verdieping offline haalt.